کشف یک راز شگفت انگیز / باید بخوانید


کشف یک راز شگفت انگیز / باید بخوانید

در طول تغییرات به ظاهر خود به خود، یا در نتیجه بیماری یا تصادف، رنگ چشم ما می تواند به روش های شگفت انگیزی تغییر کند.
ما می توانیم رنگ چشم خود را به عنوان یک ویژگی فیزیکی متمایز و تعیین کننده، مانند شکل بینی یا شکل لاله گوش خود در نظر بگیریم. در این میان، نکته عجیب این است که رنگ چشم ما همیشه در طول زندگی ثابت نمی ماند. در واقع، طیف وسیعی از تأثیرات خارجی، از عفونت گرفته تا آسیب و آسیب خورشید، می تواند آن را تغییر دهد. گاهی اوقات به نظر می رسد که رنگ چشم خود به خود تغییر می کند.
شواهد نشان می دهد که تغییر یا عدم تغییر رنگ چشم نوزاد بستگی زیادی به رنگ چشم اصلی دارد. در مطالعه ای به رهبری کیسی لودویگ، چشم پزشک در موسسه چشم بایرز دانشگاه استنفورد، 148 نوزاد متولد شده در بیمارستان کودکان لوسیل پاکارد در کالیفرنیا مورد بررسی قرار گرفتند و رنگ عنبیه آنها در هنگام تولد ثبت شد. حدود دو سوم نوزادان با چشمان قهوه ای و یک پنجم با چشمان آبی متولد می شوند.
دو سال بعد، لودویگ و همکارانش دریافتند که از چهل نوزاد چشم آبی مورد مطالعه، یازده نوزاد تا دو سالگی چشم‌های قهوه‌ای، سه نوزاد چشم‌های قهوه‌ای و دو نوزاد چشم‌های سبز داشتند. از 77 نوزادی که با چشم‌های قهوه‌ای متولد شدند، تقریباً همگی در سن دو سالگی هنوز چشم‌های قهوه‌ای داشتند. بنابراین، به نظر می رسد که احتمال تغییر چشم های آبی در مراحل اولیه زندگی بسیار بیشتر از چشم های قهوه ای است. حالا دلیلش چیه؟
سرنخ در این واقعیت نهفته است که وقتی چشمان نوزادان تغییر رنگ می‌دهد، معمولاً تیره‌تر می‌شوند، نه روشن‌تر. در مطالعه لودویگ، یک سوم نوزادان در دو سال اول زندگی دچار تغییر رنگ چشم شدند و در بیشتر موارد رنگ چشم تیره تر شد. تنها 5 کودک از 148 کودک مورد مطالعه (4.3٪) چشمانی داشتند که با افزایش سن روشن تر می شدند. تمایل به تیره شدن ممکن است به دلیل تجمع رنگدانه محافظ در عنبیه چشم باشد.
چنین تغییر رنگ نسبتا شایع و سالمی بیشتر به دوران کودکی محدود می شود. در یک مطالعه آمریکایی دیگر که بیش از 1300 کودک دوقلو را از دوران نوزادی تا بزرگسالی مورد بررسی قرار داد، تغییر رنگ چشم معمولاً تا شش سالگی متوقف می‌شود. اگرچه در برخی موارد (10 تا 20 درصد نمونه های مورد مطالعه) تغییر آن تا نوجوانی و بزرگسالی ادامه می یابد. در میان دوقلوهای غیر همسان، دوقلوها بیشتر در سنین بعدی زندگی رنگ چشم متفاوتی خواهند داشت. دیوید مک کی، استاد چشم پزشکی در موسسه چشم لیون در دانشگاه استرالیای غربی، می گوید که این نشان دهنده نقش ژنتیک در تمایل به تغییر رنگ چشم است.
پس از کنجکاوی در مورد پدیده تغییر رنگ چشم، مک کی کشف کرد که این دو مطالعه تقریباً همه تحقیقاتی در مورد تغییر رنگ چشم در دوران کودکی بودند. او دریافت که برای والدین غیرعادی نیست که انتظار داشته باشند رنگ چشم نوزادشان تغییر کند. او می گوید:
از والدین و دوستانشان شنیدم که می‌گفتند چشمان نوزاد هنگام تولد آبی بود. اما این در چند سال آینده تغییر خواهد کرد. من هیچ داده ای در این مورد پیدا نکردم. بالاخره این دو مقاله را پیدا کردم. اینها مطالعات نسبتاً کوچکی بودند. اما آنها نشان دادند که رنگ چشم تغییر می کند.
اگرچه داده ها محدود است و این مطالعات تنها در یک کشور، ایالات متحده انجام شده است، به نظر می رسد تغییرات رنگ چشم در میان مردم اروپای شمالی تبار، ساکنان جزایر اقیانوس آرام و افراد نژاد مخلوط رایج تر است. الگوهای مشابهی از تغییر رنگ مو در دوران کودکی نیز در این جمعیت ها دیده می شود. مک کی می گوید:
تصاویری از چند کودک بلوند در نوزادی را مشاهده می کنید. اما وقتی پیر می شوند رنگ موهایشان قهوه ای تیره می شود. رنگدانه های مو می توانند به تدریج در طول زمان افزایش یابند و این احتمالاً به دلیل افزایش تعداد سلول های تولید کننده رنگدانه و مهاجرت آنها به این مناطق است.
مک کی می گوید ممکن است داستان مشابهی برای رنگ چشم وجود داشته باشد. زیرا میزان رنگدانه ها در ماه ها یا سال های پس از تولد افزایش می یابد. او می گوید:
رنگدانه اصلی چشم ملانین نام دارد و توزیع ملانین باعث ایجاد رنگ های مختلف چشم می شود. آنها را می توان به راحتی طبقه بندی کرد: شما چشمان آبی دارید، برخی در مورد خاکستری صحبت می کنند که در واقع نوعی آبی است. سپس ترکیب فندقی و سبز و سپس رنگ قهوه ای دارید که می تواند قهوه ای روشن یا قهوه ای بسیار تیره باشد. همه چیز به میزان ملانین موجود در آنجا بستگی دارد.
انسان ها تنها موجوداتی نیستند که رنگ چشم خود را تغییر می دهند. شاید قابل توجه ترین تغییر تغییر فصلی در رنگ چشم گوزن شمالی باشد که از فیروزه ای طلایی در تابستان به آبی تیره در زمستان تغییر می کند. این تغییر در عنبیه رخ نمی دهد. بلکه در ساختار آینه ای که در پشت شبکیه قرار دارد یافت می شود و «صفحه نمایش نور» نامیده می شود.
یک صفحه نمایش براق نور را منعکس می کند، بنابراین شبکیه چشم شانس بیشتری برای گرفتن نور دارد. مردم صفحه نمایش روشن ندارند. زیرا این ساختار در حیواناتی که در شب فعال هستند و در تاریکی نیاز به دید دارند بیشتر وجود دارد.
همانطور که عنبیه گوزن شمالی در تاریکی زمستان قطب شمال منبسط می شود، فشار در چشم افزایش می یابد. این فشار فیبرهای کلاژن در پرده نور را مجبور می کند تا به هم ببندند و باعث می شود نور آبی را منعکس کنند. دریافت بیشتر نور آبی عمیق قطب شمال به گوزن ها کمک می کند تا ماه های تاریک زمستان را ببینند.
در حالی که بسیاری از تغییرات در رنگ چشم بی ضرر هستند، گاهی اوقات می توانند با تغییرات جدی تری مانند آسیب یا عفونت یا آسیب نور خورشید همراه باشند. یکی از تغییرات چشمی شناخته شده ناشی از آسیب دیدگی چشم چپ دیوید بووی بود. تفاوت چشمگیر بین چشم چپ تیره و چشم راست آبی کم رنگ او نتیجه ضربه ای بود که به سر او وارد شد که باعث گشاد شدن دائمی مردمک چشمش شد. به این حالت آنیزوکوریا می گویند. البته این ضربه رنگ آبی عنبیه بویی را تغییر نداد و گشاد شدن مردمک چشم چپ او را تیره تر نشان داد.
مک کی می گوید همچنین ممکن است عنبیه در نتیجه آسیب تغییر رنگ دهد. این وضعیت زمانی رخ می دهد که خون زیادی وارد چشم شود و قسمت هایی از چشم یا رسوبات رنگدانه را در یک مکان لکه دار کند.
در بیشتر موارد، عفونت عامل اصلی است. نمونه ای از هتروکرومی واقعی، که در آن عنبیه ها رنگ های متفاوتی دارند، بازیگر میلا کونیس است که چشم راستش قهوه ای و چشم چپش سبز است. هتروکرومی کونیس ناشی از عفونت عنبیه او بود که مقداری از رنگدانه چشم چپ او را از بین برد. مک کی می گوید:
برخی از بیماری های عفونی می توانند باعث از بین رفتن رنگدانه شوند. یکی از این بیماری ها سیکلیت هتروکرومیک فوکس است که در اثر عفونت ویروسی، اغلب سرخجه (سرخک آلمانی) ایجاد می شود. این ویروس که تمایل به زندگی در چشم دارد، در مراحل بعدی زندگی فعال می شود و باعث از بین رفتن رنگدانه در آن ناحیه می شود.
سایر ویروس ها نیز می توانند زیر چشم رشد کنند و گاهی بر رنگدانه ها تأثیر بگذارند. در موارد بسیار نادر، رنگ چشم یک بازمانده ابولا از آبی به سبز تغییر کرده است. ویروس در مایع چشم او وجود دارد به شرطی که از سایر قسمت های بدنش پاک شود.
گاهی اوقات تغییر رنگ چشم بر کل عنبیه تأثیر نمی گذارد. بلکه در تکه های کوچک ظاهر می شود. لکه های رنگ پریده به نام نقاط براشفیلد می توانند در عنبیه افراد مبتلا به سندرم داون ظاهر شوند. در حالی که لکه‌های قهوه‌ای، معروف به گره‌های لیش، یکی از علائم شایع بیماری ژنتیکی به نام نوروفیبروماتوز نوع 1 است. همچنین، درست مانند روی پوست، کک‌ومک و خال‌ها می‌توانند روی عنبیه و سایر نواحی چشم ظاهر شوند. مک کی می گوید:
شاید کک و مکی دارید که خطرناک نیست. اما در برخی از افراد، آنها می توانند به تومور تبدیل شوند و یک مشکل جدی باشند.
در واقع، اگرچه اغلب اوقات تغییر رنگ چشم برای کسانی که آنها را مشاهده می کنند خطرناک نیست، مک کی هشدار می دهد که ما باید مراقب تغییرات ناخوشایند در رنگ چشم خود باشیم.

دیدگاهتان را بنویسید