شکوری راد: رفتار امروز مردم نتیجه رفتار بخشی از دولت است


شکوری راد: رفتار امروز مردم نتیجه رفتار بخشی از دولت است

به گزارش دموکراسی آنلاین به نقل از ایلنا ،علی شکوریراد سخنگوی جبهه اصلاحات در خصوص بحث «گفت و گو» که این روزها مطرح شده است، در پاسخ به این سوال که پیش نیازها و ضرورت گفت وگوی دولت و احزاب چیست، گفت: گفت و گو و گفت و گو در این خصوص وجود دارد. نیاز به ابزارهایی دارد تا به نتیجه برسد.» اول این که دو طرفی که می خواهند با هم صحبت کنند، آماده پذیرش حقیقت هستند، در واقع کسانی که آمادگی پذیرش حقیقت و نظر دیگران را ندارند، گفتگوی خوبی نیستند. و گفت‌وگو با آنها انجام نمی‌شود، اگر این الزام از هر دو طرف وجود داشته باشد، گفت‌وگو خواهد شد و می‌توان به نتیجه رسید.
وی افزود: بنابراین قبل از شروع گفت‌وگو، هر دو طرف باید نشان دهند که آماده پذیرش نظری متفاوت از نظر خود هستند. در شرایط کنونی که جامعه دچار یک فضای ملتهب و احساسی است، به نظر من زمان مناسبی برای شروع گفتگو نیست. چون موضوعات عمیق نمی شوند. با این حال، من فکر نمی کنم که گفت و گو نباید انجام شود. ایجاد بستری برای گفت و گو نیز مهم است. همچنین مهم است که این گفتگو را کجا، چگونه و چه افرادی انجام دهند.
شکوری راد ادامه داد: گفت و گو نیازمند بستری است که حداقل اعتماد وجود داشته باشد. اذعان به اختلاف عقاید اولین گام در گفتگو است و ایجاد حداقل اعتماد قدم بعدی است. اگر این حداقل اعتماد وجود نداشته باشد، گفتگو هرگز شروع نخواهد شد.
شکوریراد در پاسخ به این سوال که حداقل اعتماد به چه صورت است، گفت: حداقل اعتماد این است که سابقه دروغ و عهدشکنی به حدی نباشد که طرفین تمایلی به گفتگو نداشته باشند و اگر چنین سابقه ای وجود داشته باشد. پذیرفته شده است و قول دهید که آن را تکرار نکنید. وقتی پس‌زمینه خیلی بد نباشد یا به نحوی بازسازی نشده باشد، مردم مایل به صحبت هستند. من می خواهم بگویم که این نوع گفتگو با مذاکراتی که طرف های مختلف انجام می دهند متفاوت است. در واقع هدف این گفت وگو بر شمردن و محدود کردن دامنه اختلاف و در نهایت ایجاد همگرایی است نه لزوما قرارداد. طبیعتا اگر هدف از گفت وگو نزدیک شدن باشد، انعقاد قرارداد دشوارتر از گفتگو است. این گفتگو درباره تفاهم و تعامل سازنده است نه رسیدن به متنی برای امضای قرارداد.
سخنگوی جبهه اصلاحات در پاسخ به این سوال که درصد زیادی از مردم به احزاب و جریان های سیاسی اعتماد ندارند و معتقدند این احزاب بخشی از دولت هستند. احزاب چه نقشی باید ایفا کنند تا زمینه گفت و گوی ملی و اعتماد مردم به آنها فراهم شود، گفت: بحران کنونی کشور نتیجه دو فرآیند است که یکی محدود شدن و سرکوب سازمان توسط دولت است. . رشد فرهنگ سازمانی یعنی تشکل های مردم نهاد، اتحادیه های کارگری و در نهایت احزاب اجازه داده نشد و برخی اقشار سازمان یافته مردم نیز محدود و سرکوب شدند. اکنون سازمان در ایران به حداقل خود رسیده است و بخشی از دولت مانع رشد و گسترش فرهنگ خود می شود و اجازه نمی دهد که به یک فرهنگ رایج تبدیل شود. در نتیجه عموم مردم از سازماندهی اجتناب می کنند. واضح است که احزاب عضو این سازمان و نهادهای میانی حکومت و جامعه به اندازه کافی توسعه یافته و مؤثر نیستند.
و افزود: در حال حاضر احزاب نماینده جامعه نیستند که به مرز اعتراض رسیده است. جامعه قدرتمندی ایجاد نشده است که از طریق احزاب به ایجاد و تشکیل یک دولت قدرتمند و مؤثر کمک کند و به همین دلیل است که ما فاقد یک دولت قدرتمند هستیم. قدرت در جامعه زمانی شکل می گیرد که احزاب بزرگ تشکیل شوند و انتخابات آزاد برگزار شود. اما از آنجایی که این جریان ها شکل نمی گیرد و مردم نماینده ای ندارند، ناگزیر به خیابان ها می ریزند و حرف های خود را در خیابان سر می دهند. بنابراین این رفتار مردم نتیجه رفتار بخشی از دولت است.
شکوریراد در پاسخ به این سوال که آیا این گفت وگو از سوی آقای آژه ای اعلام شده است، آیا می توان آن را به کل دولت تسری داد یا بخشی از دولت مطرح کرده است، گفت: مشکل اینجاست که قوه قضاییه طرف گفت وگو برای حل و فصل سیاسی نیست. درگیری ها . رفتار قضایی باید عاری از جهت گیری سیاسی باشد و فقط قانون ملاک آن باشد. اما وقتی محتوای سخنان ضابطان دادگستری کشور را تحلیل کنید، می بینید که این سخنان بیشتر در اعمال سیاست است. در حالی که بیشترین دغدغه و توجه نهاد قضایی باید بر اجرای قانون باشد. بنابراین به نظر من دستگاه قضایی حزب مناسبی برای گفت و گوی سیاسی نیست. البته می توانید برای بهبود کارش با او صحبت کنید.
شکوری راد در پاسخ به این سوال که اگر الان گفتگویی شکل بگیرد موفق می شود یا خیر، گفت: به هر حال گفت و گو بهترین راه حل اختلاف و تعارض است یعنی نباید از انجام آن امتناع کرد. زیرا ممکن است پس از امتناع از گفتگو شرایط تغییر کند، دشوارتر و غیرقابل پیش بینی شود. بنابراین ما باید از گفتگو استقبال کنیم تا کار منجر به تقابل بیشتر نشود. اما عامل اصلی گفتگو در دست دولت است. چون قدرت در دست آنهاست. این دولت است که می تواند زمینه گفت وگو را فراهم کند و امنیت لازم را برای گفت و گوی آزاد و سازنده فراهم کند، اما متأسفانه برخی از صاحبان قدرت معمولاً ترجیح می دهند از قدرت خود استفاده کنند تا درایت و درایت.
وی افزود: متأسفانه این تصور در جامعه وجود دارد که انجام مناظره و احیاناً گفت و گو با هدف درک و حل ریشه بحران کنونی نیست، بلکه هدف تنها عبور از بحران است و اگر الاغ از پل عبور کند، باز هم همان آش و همان کاسه خواهد بود.» دولت باید ابتدا به فکر این شبهه موجود باشد و با پذیرش اشتباهات آشکار گذشته و رفع آثار زیانبار آن، اعتماد به نفس پیدا کند و در چنین شرایطی گفت و گوی سازنده ای شکل خواهد گرفت. .

دیدگاهتان را بنویسید