ملی پوشان تاج می خواهند!؟


ملی پوشان تاج می خواهند!؟

به گزارش مردم سالاری آنلاین به نقل از جماران، ملی پوشان با انتشار مطلبی مشترک از مجلس و به ویژه دو نفر به نام های قاضی زاده هاشمی و پیمان فر خواستار عدم دخالت در امور فوتبال شدند. آنها در این پیام مشترک از نمایندگان مجلس خواستند به جای تمرکز بر فوتبال، به مشکلات معیشتی و اقتصادی مردم توجه کنند.
در نگاه اول این پیام و درخواست رایج مفهوم و محتوای خوبی دارد. چرا که بارها بر عدم دخالت تشکل های غیر فوتبالی و غیرورزشی در این حوزه تاکید شده است. اما همه چیز به این سادگی نیست!

در ماه های اخیر مجلس در هیچ یک از مسائل مربوط به فوتبال، آماده سازی تیم ملی، اخراج یا بازداشت اسکوچیچ و… دخالتی نداشته است. تنها حرکت اخیر مجلس در روزهای اخیر بوده است. پیمان فر درباره حضور تاج در رقابت های انتخاباتی در روزهای اخیر هشدار داد. یعنی برای جلوگیری از تکرار اتفاقات تلخ پرونده ویلموتس که خسارت چند صد میلیاردی از بیت المال به بار آورد، کمیسیون مجلس 90 در این باره اظهار نظر کرد و بلافاصله پس از این اظهار نظر بازیکنان تیم ملی. از مجلس خواست تا عقب نشینی کند
آیا این درخواست بازیکنان به معنای حمایت ضمنی از تاج است؟ چرا درست بعد از اینکه مجلس می خواهد از ورود تاج به پای صندوق ها جلوگیری کند، بازیکنان از مجلس می خواهند که دخالت نکند؟ آیا تاج و دار و تیمش با ایجاد افتضاح ویلموتس فوتبال ایران را به آستانه حذف از جام جهانی رساندند؟ آیا با ضرر بیش از صد میلیارد تومانی فوتبال ایران را در تنگنا قرار ندادند؟ حضور تاج برای ملی پوشان چه فایده ای دارد که بلافاصله پس از اخطار مجلس یک داستان صدای مشترک منتشر می کنند؟
بازیکنان تیم ملی درباره لزوم تصمیم گیری فوتبالیست ها در مسائل فوتبال صحبت کردند. آیا بیشتر از خودمان فوتبالیست داریم؟ آیا خودشان توانستند در لحظات حساس و به نفع فوتبال تصمیم منطقی بگیرند، حمایتشان از مربی و پیروزی بر مربی دیگر بر اساس فوتبال است یا منافع شخصی؟ تاریخ سازی و نادیده گرفتن مجلسی که می خواهد جلوی ورود تاج را بگیرد، کجا به نفع فوتبال ملی است؟
تصمیم برای انتشار یک مطلب مشترک احتمالا بزرگان تیم مانند طارمی، جهانبخش، حاج صفی و… بوده اند. ای کاش این بزرگواران که همگی با تجربه در فوتبال اروپا هستند، قبل از انتشار این داستان یک بار از خود می پرسیدند که اگر ضرر 150 میلیاردی قرارداد ویلموتس نبود، او چه اردوها و بازی های دوستانه ای می توانست در آنجا داشته باشد، تیم ملی قبل از جام جهانی. . وقتی این دوز نزدیک بینی، احساسات و منفعت شخصی حتی در بین بازیکنان تیم ملی که بدنه فوتبال هستند وجود دارد، چگونه می توان به آنها اعتماد کرد و اجازه داد بازیکنان برای فوتبال انتخاب کنند؟ آیا نتیجه تصمیم هیات فوتبال آنها انتخاب فردی مثل عزیزی هادیم نبود که یک سال برکنار شد؟ آیا رای تک رقمی علی کریمی حاصل تصمیمات فوتبالی آنها نبود؟
اگر ملی پوشان فوتبال با فوتبال همدردی می کردند، به جای اینکه از مجلس بخواهند کنار برود، عاجزانه هر رشته ای را می کشیدند و قسم می خوردند که هر که می خواهید بیایید و ببینید در فوتبال ایران چه خبر است. بیایید بررسی کنیم و ببینیم اعتبارات، پاداش ها و سرمایه ها کجا رفته و به جیب چه کسی رفته است. البته انتظار چنین حرکتی از سوی بازیکنانی که سطح دغدغه شان دیدار با پسر معاون رئیس جمهور برای نهایی شدن مجوز واردات خودرو خارجی است، بسیار بی منطق است!

دیدگاهتان را بنویسید