تفاوت بین پرخوری عصبی و گرسنگی چیست؟


تفاوت بین پرخوری عصبی و گرسنگی چیست؟

به گزارش دموکراسی آنلاین به نقل از ایرنا، افراد مبتلا به پرخوری عصبی چندین بار در هفته برای خلاص شدن از شر احساسات منفی، پرخوری می کنند. شاید این افراد بعد از خوردن غذا احساس گناه و شرم کنند، اما به دلیل این احساسات بارها و بارها سراغ غذا می روند و وزنشان افزایش می یابد و چاق می شوند. جالب اینجاست که پرخوری عاطفی فقط زمانی نیست که غمگین هستید، بلکه گاهی اوقات زمانی که شما خوشحال هستید اتفاق می افتد.

پرخوری عصبی چیست؟

همه چیز از استرس در محل کار گرفته تا نگرانی های مالی، مشکلات سلامتی و حتی تعارضات روابط می تواند باعث پرخوری عصبی شود. این مشکلی است که هم مردان و هم زنان با آن مواجه هستند، اما بر اساس مطالعات مختلف، خوردن احساسی در زنان کمی بیشتر از مردان است.

پرخوری عصبی؛ چرا غذا

احساسات منفی باعث می شود فرد احساس پوچی یا پوچی عاطفی کند، در این بین غذا نقش پرکردن این خلأ را دارد و فرد به طور موقت احساس سیری می کند. سایر شاخص های این مشکل عبارتند از: اثرات اجتماعی، یعنی. زمانی که به کمک عاطفی دیگران نیاز دارید. عدم شرکت در فعالیت هایی که باعث کاهش ناراحتی و استرس می شود. عدم درک تفاوت گرسنگی جسمی و احساسی، استفاده از کلمات منفی در خودگویی که یکی از عوامل گرسنگی غذایی است. این یک چرخه تغذیه عصبی ایجاد می کند. تغییرات در سطح کورتیزول در پاسخ به استرس باعث پرخوری می شود.

پرخوری عصبی در مقابل گرسنگی واقعی

مردم برای زنده ماندن باید غذا بخورند. بنابراین باید یاد بگیرید که چگونه خوردن احساسی را از گرسنگی واقعی تشخیص دهید. طبق تحقیقات، تفاوت های زیادی وجود دارد که نشان می دهد آنچه شما تجربه می کنید گرسنگی واقعی است یا گرسنگی احساسی. گرسنگی جسمی، گرسنگی عاطفی به تدریج ایجاد می شود و پس از مدتی ناگهان به سراغ شما می آیند، هوس گروه های مختلف غذا می کنید، میل به خوردن غذاهای خاصی دارید، احساس سیری می کنید و این را سرنخی برای ترک خوردن می دانید. شما یک وعده غذایی را زیاد می خورید و هیچ کنترلی روی غذا خوردن ندارید. هیچ احساس منفی در مورد غذا خوردن ندارید. از خوردن غذا احساس گناه و شرم می کنید.

چگونه از خود در برابر پرخوری عصبی محافظت کنیم؟

پرخوری عصبی فقط به خوردن ختم نمی شود. شاید خوردن در لحظه شما را آرام کند اما بعد از مدتی بیشتر از قبل شما را غمگین می کند. این چرخه تا زمانی که فرد احساسات خود را ریشه کن نکند متوقف نمی شود.

پرخوری عصبی؛ 9 راه برای مقابله با استرس

غذا خوردن راه خوبی برای کاهش استرس است، اما برای مقابله با استرس باید از راه های دیگری مانند یادداشت روزانه، خواندن کتاب یا چند دقیقه استراحت استفاده کنید.

۱- ورزش کنید برخی افراد با انجام ورزش روزانه احساس آرامش می کنند. پیاده روی، دویدن یا تمرینات یوگا برای مقابله با احساس پرخوری مناسب است. در یک مطالعه، از داوطلبان خواسته شد تا یک روال یوگا را به مدت هشت هفته دنبال کنند. سپس محققان آرامش و تفاهم را در این افراد، یعنی درک فرد از خود و شرایط اطرافش ارزیابی کردند. نتایج این مطالعه نشان می دهد که تمرین یوگا به خنثی کردن احساساتی مانند اضطراب و افسردگی کمک می کند.
2- مدیتیشن را امتحان کنید برخی از افراد ادعا می کنند که مدیتیشن به خلاص شدن از شر چنین احساساتی کمک می کند. بسیاری از مطالعات نشان می‌دهند که تمرین مدیتیشن برای آرام کردن ذهن، راه خوبی برای درمان پرخوری و همچنین خوردن احساسی است. نفس عمیق خود به سادگی نوعی مراقبه است. آرام بنشینید و روی تنفس خود تمرکز کنید. به آرامی هوا را به داخل و خارج بینی هدایت کنید.
3- یک دفتر خاطرات غذایی داشته باشید. دفتر خاطراتی که در آن یادداشت می‌کنید چه زمانی و در چه حالتی هر غذا را خورده‌اید، به شما کمک می‌کند تا علل عصبی‌خوردن را شناسایی کنید. اگرچه کمی چالش برانگیز است، اما سعی کنید هر چیزی را که می خورید (قسمت های بزرگ یا کوچک) در این دفتر یادداشت کنید و همچنین احساس خود را در آن لحظه یادداشت کنید. اگر می خواهید با پزشک مشورت کنید، این جزوه بسیار مفید است.

4- رژیم غذایی سالم داشته باشید مطمئن شوید که مواد مغذی سالم کافی در بدن خود دریافت می کنید زیرا این نیز بسیار مهم است. تمایز بین گرسنگی جسمی و عاطفی می تواند دشوار باشد، اما زمانی که شما سالم غذا می خورید، تشخیص اینکه چه زمانی از روی کسالت غذا می خورید آسان است.
5- مظنونین معمولی را از سبد خرید خود حذف کنید سعی کنید غذاهایی را که در مواقع عصبی به آنها دست می‌دهید حذف کنید و آنهایی را که دارید دور بریزید. غذاهایی را که باید از این فهرست حذف کنید، مانند چیپس، شکلات و بستنی که پرچرب، شیرین یا پرکالری هستند، در نظر بگیرید. همچنین وقتی ناراحت هستید خرید نکنید. دور نگه داشتن غذاهایی که میل می کنید در زمان ناراحتی، استرس یا بی حوصلگی به شکستن چرخه پرخوری کمک می کند.
6- به حجم غذای خود توجه کنید از خوردن کیسه کامل چیپس یا سایر غذاها در حجم زیاد خودداری کنید. بخش های خود را اندازه بگیرید و بشقاب های کوچک را برای کنترل بخش ها انتخاب کنید. به محض اینکه یک وعده غذایی را تمام کردید، کمی به خود فرصت دهید و بلافاصله سراغ بشقاب دوم نروید. چند نفس عمیق بکشید و تمرکز کنید تا ببینید آیا واقعا هنوز گرسنه هستید یا خیر.
7- اگر احساس تنهایی و افسردگی می کنید به دنبال حمایت باشید. در مقابل تنها ماندن مقاومت کنید حتی یک تماس تلفنی کوتاه با یک دوست یا یکی از اعضای خانواده می تواند برای خلق و خوی شما معجزه کند. در رژیم غذایی بدن شما این فرصت را دارید که با مشاور خود تماس بگیرید و وضعیت را کنترل کنید.
8- عوامل حواس پرتی را از بین ببرید ممکن است جلوی تلویزیون، کامپیوتر یا سایر عوامل حواس پرتی غذا می خورید. سعی کنید دفعه بعد خود را در این موقعیت قرار ندهید. با تمرکز بر روی غذا، لقمه هایی که می جوید و میزان گرسنگی خود، متوجه خواهید شد که آیا اهل غذا خوردن هستید یا خیر. برخی نیز جویدن غذا را 10 تا 30 بار قبل از قورت دادن توصیه می کنند و معتقدند این عمل به تمرکز کمک می کند. انجام این کارها به مغز شما زمان می دهد تا پیام سیری را از معده دریافت کند.
9- روی خودگویی مثبت کار کنید احساس گناه و پشیمانی با پرخوری مرتبط است. اگر با غذا خوردن احساس ناراحتی می کنید، هرگز ناامید نشوید و از تجربیاتی که داشته اید استفاده کنید و از آن به عنوان فرصتی برای برنامه ریزی برای آینده استفاده کنید.
پرخوری عصبی؛ چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنم؟

کار سختی است، اما بولیمیا را فرصتی برای ارتباط بیشتر با خود و احساسات خود بدانید. پیروی از این روند روز به روز منجر به درک بهتر خود و همچنین به گسترش دامنه تغذیه سالم می شود. عدم توجه به تغذیه عصبی و کشف نکردن ریشه های آن می تواند به مشکل بزرگتری به نام اختلال پرخوری یا سایر اختلالات خوردن تبدیل شود. اگر متوجه شدید که الگوهای غذایی شما کنترل نشده است، بهتر است با پزشک خود صحبت کنید. ممکن است پزشک شما را به یک مشاور یا متخصص تغذیه ارجاع دهد تا علت را بیابد.

دیدگاهتان را بنویسید