اولین گام برای طبقه بندی اینترنت در ایران



افشین امیرشاهی
کلاس اینترنت بالاخره به روی کاربران فضای مجازی باز شد. محدود کردن جستجوی گوگل با فعال کردن “قفل کودک” برای همه کاربران اپراتورهای اصلی را می توان اولین گام برای طبقه بندی اینترنت در نظر گرفت. طرحی که به فیلترینگ غیر همسان نیز معروف است و اندک حامیان اما در قدرت آن را به آسان ترین شکل ممکن اجرا کرده اند.
خلاصه و منطق حامیان طرح این است که سطح دسترسی پزشکان، اساتید دانشگاه و خبرنگاران با سطح دسترسی یک کودک هشت یا نه ساله برابری نمی کند. بنابراین هر قشری از جامعه می تواند به سطح مشخصی از فضای مجازی دسترسی داشته باشد.

این مدل فیلترینگ یکی از روش‌های ایجاد محدودیت‌های هدفمند برای کاربران اینترنت محسوب می‌شود که در چند سال گذشته توسط برخی از سیاستمداران فناوری ارتباطات ایران، برخی نمایندگان مجلس، مدیران عامل و افراد صاحب نفوذ به‌شدت دنبال شده است. این روش امکان کنترل و نظارت حداکثری بر فضای مجازی را فراهم می کند و البته کنترل کاربران شبکه های اجتماعی یکی از اهداف مهم طرح امنیت است.
با این حال، محدود کردن جستجوی گوگل تحت عنوان اینترنت کودکان، در وهله اول، نه تنها آزادی انتشار اطلاعات را تهدید می کند، بلکه آزادی بیان را نیز نقض می کند. به این موارد نقض آزادی های فردی، اقتصادی و اجتماعی را نیز اضافه کنید. ضمن اینکه هنوز لزوم اجرای این قانون برای مردم درک نشده است و اگر نظرسنجی انجام شود مردم این سیاست های محدودکننده را نخواهند پذیرفت، زیرا بارها و به شیوه های مختلف نسبت به این گونه تصمیمات واکنش منفی نشان داده اند.

در مورد آن بخوانید:
– ایتنا – قرار دادن جستجوی گوگل در حالت امن باعث می شود نتایج گوگل برای همه کاربران زیر 13 سال نشان داده شود.» آیا همه کاربران اینترنتی ایرانی زیر 13 سال هستند؟!

بنابراین می توان این سوال را مطرح کرد که آیا قرار دادن کشور در اینترنت برای کودکان مشروعیت مردمی دارد؟ در عین حال نظارت بر فعالیت های کودکان در فضای مجازی به عهده خانواده هاست نه دولت، اما اینجا دولت برای همه مردم تصمیم گرفته است که چه چیزی را ببینند و چه چیزی را مجاز به پیگیری نیستند.

تضاد دیگری بین آنچه در زندگی روزمره مردم می گذرد و اراده مسئولان رخ می دهد. مردم از سبک های مختلف زندگی پیروی می کنند و سیستم قدرت روش ها و سلیقه های خود را دیکته می کند. تقابل حوزه خصوصی و عمومی در جای دیگری خود را نشان می دهد.
بر اساس این طرح، کودکان و نوجوانان در هنگام استفاده از اینترنت تنها به سایت هایی دسترسی خواهند داشت که در لیست سفید وزارت ارشاد قرار دارند، اما این لیست تا چه حد مورد پذیرش خانواده ها است؟ و تا چه اندازه با سلیقه نسل امروز همخوانی دارد؟

این تضاد بین حوزه خصوصی و عمومی به حوزه تجارت نیز گسترش می یابد. گوگل طیف وسیعی از ابزارها و مشاغل را در بر می گیرد. این سوال استقلال فضای دیجیتال را تضعیف می کند.
محدود کردن جستجوی گوگل باعث می‌شود فعالان دیجیتال در کسب‌وکار خود احساس حمایت قانون کنند. در حال حاضر بسیاری از کسب و کارهای فناوری با مشکلات عدیده ای روبرو هستند زیرا بسیاری از پلتفرم هایی که در کشورهای دیگر به راحتی قابل استفاده هستند در ایران ممنوع شده اند. نتیجه این است که کسب و کارهای دیجیتال باید از فیلترهای مختلفی برای اصلاح فعالیت های خود استفاده کنند. اگر همین اتفاق برای گوگل بیفتد و سرویس های گوگل در ایران ممنوع شود، چالش جدیدی برای کسب و کار فناوری پیش می آید. به خصوص در سالی که قرار است روی رشد اقتصادی دیجیتال متمرکز شود.

برخی از کارشناسان می گویند که بر اساس پیگیری های خود با اپراتورها، به نظر می رسد تغییراتی که در تنظیمات جستجوی گوگل رخ داده است، از آن شرکت ها نبوده، بلکه از قسمت های بالاتر بوده است.
این موضوع ممکن است در آینده مشکلاتی را برای کشور ایجاد کند. زیرا اگر این دستکاری ها کار گوگل نباشد در آینده ممکن است دلیل تحریم های دیگر ایران شود. اگر این کار درست باشد، تخلف آشکار است و گوگل می تواند این موضوع را پیگیری کند.

طرح مسدودسازی فضای مجازی در کشور در سال های اخیر همواره یک بحران چند وجهی بوده است، اما محدودیت جستجوی گوگل ابعادی بین المللی به مشکلات قبلی اضافه کرده است که می تواند در آینده عواقبی داشته باشد. (وطن)

دیدگاهتان را بنویسید